Verbale ontwikkelingsdyspraxie is een spraakstoornis waarbij het kind de spieren die nodig zijn om te spreken (tong, lippen, kaken en gezicht) niet juist kan aansturen. De spieren zelf functioneren over het algemeen wel goed, maar deze aansturing is lastig bij kinderen met verbale ontwikkelingsdyspraxie. Het kan voorkomen dat het kind een klank in het ene woord wel kan maken, terwijl dit in het andere woord niet lukt. Ook is het mogelijk dat een kind een woord niet juist kan uitspreken, terwijl dit op een ander moment weer wel lukt. De uitspraakfoutjes die het kind maakt, worden niet consequent gemaakt. Andere mondactiviteiten, zoals eten, drinken, blazen en zuigen, kunnen bij verbale ontwikkelingsdyspraxie ook lastig zijn.

 

Wat doet de logopedist?

De logopedist doet logopedisch onderzoek naar de spraak. Deze resultaten worden met de ouders/verzorgers besproken en samen worden de vervolgstappen bepaald.